Intenties en consequenties

03/01/2020
Posted in feedback
03/01/2020 loeswwla

De geheime tuin

Wat er in je leeft, waar je uit put als acteur m/v is iets waar niemand weet van heeft, tot je erover vertelt.
Mensen zien en horen wat je speelt, maar ze weten niet waar het vandaan komt.
Uit ‘overlevering’ weet ik dat Dora van der Groen, actrice en theaterdocente van velen, dit ‘de geheime tuin‘ van de acteur noemde.
Deze plaats, waarin we alleen onszelf tegenkomen, heeft elk mens, elk individu.

Wat ik wel en niet weet

Iedereen die werkt met feedback weet dat het over gedrag moet gaan. En dat je wegblijft van intenties. Want intenties zie je niet. Intenties zijn onderdeel van de geheime tuin.
Tegen iemand zeggen: ‘Je maakt je er met een jantje-van-leiden vanaf,’ is daarom geen feedback maar het toeschrijven van een intentie. Als ik dat zeg suggereer ik immers dat ik een kijkje heb genomen in de geheime tuin van de ander, waardoor ik weet dat de ander zijn best niet doet en het zichzelf gemakkelijk maakt. Terwijl het om de reeks gedragingen gaat die mij deze indruk gaven.

Toch zijn ‘goede’ intenties daarmee geen vrijbrief om geen verantwoordelijkheid te nemen.

 

 

Introspectie

De moeder en dochters die wensballonnen oplieten hadden ongetwijfeld niet de intentie om apen te doden. Toch was het een consequentie van wat ze deden. Een consequentie die ook niet had kunnen plaatsvinden, maar die wel tot de mogelijkheden behoorde. Ongeacht de intentie.
De mensen die een bankstel niet naar de vuilstort of de kringloopwinkel brachten maar in het trappenhuis van een flat lieten staan met een briefje erop dat je de bank mee kon nemen als je wilde, hadden ongetwijfeld niet de intentie om mensen te doden. Net zomin als de twee tieners die in dat trappenhuis vuurwerk afstaken.
Toch was het een ongewild gevolg.
Het zijn gevolgen die niet zo makkelijk te dragen zijn omdat we allemaal weleens iets doen wat erop lijkt en meestal het geluk hebben dat het geen slechte afloop heeft en het hard is als dat wel zo is.

Gelukkig hebben in het dagelijkse communicatieverkeer onbedoelde effecten van wat je zegt of doet meestal niet zulke grote gevolgen. Toch is er op het werk en in relaties regelmatig pijn en verdriet als  gevolg van interactie.
En ik wil ervan uitgaan, dat de meeste mensen niet ‘s ochtends opstaan met het doel een ander pijn of verdriet te doen, dus ik ga uit van goede intentie. De meeste mensen hebben in hun geheime tuin begrijpelijke redenen om te doen wat ze doen.

‘Ik bedoelde het niet zo,’ is een uitspraak over intentie waar moeilijk over te discussiëren valt. Het is een uitspraak over de geheime tuin. Over eenzijdige kennis.
Dat betekent niet dat daarmee het gesprek is afgelopen.
Wat overblijft is gedrag. Wat overblijft is wat een consequentie is van wat weliswaar niet je intentie was en toch gebeurde (mede) door je handelen.
Het vraagt lef en moed het echte gesprek aan te gaan. Over gedrag en effect. Over oorzaak en gevolg. Over intentie en consequentie. Niet alleen met de ander. Ook met jezelf. Wat was mijn intentie nu eigenlijk wel? Hoe goed dacht ik erover na? Hoever dacht ik door over het effect op de ander? Wat kan ik tot mijn verantwoordelijkheid rekenen?
We kunnen niet alles voor zijn. En impulsen en spontaniteit zijn belangrijke bronnen van levensvreugde. En voor alles wat niet bedoeld en niet voorzien was hebben we nog een paar andere belangrijke bronnen nodig: die van het goede gesprek, van erkenning, van introspectie en van verantwoordelijkheid nemen.

Ik wens iedereen een bijzondere, boeiende, rijke en liefdevolle geheime tuin.

Loes Wouterson
WWLA – oprichter & opleider

 

 

,